Myślisz o wizycie w Wietnamie? Znajomość zaledwie kilku podstawowych zwrotów w miejscowym języku wzbogaci Twoją podróż, nie tylko sprawiając, że niektóre interakcje przebiegną płynniej; przygotowanie do wyjazdu za granicę poprzez naukę języka jest wyrazem szacunku dla Wietnamczyków i kultury.
Nauczenie się wietnamskiego może być trudne. Język wietnamski używany w północnych miejscach, takich jak Hanoi, ma sześć tonów, podczas gdy inne dialekty mają tylko pięć. Opanowanie tonów może zająć lata, jednak 75 milionów rodzimych użytkowników języka wietnamskiego będzie nadal rozumieć i doceniać twoje wysiłki, aby zrobić właściwe powitanie!
Nawet podstawowe pozdrowienia, takie jak „cześć”, mogą być kłopotliwe dla osób anglojęzycznych próbujących nauczyć się wietnamskiego. Dzieje się tak z powodu wszystkich honorowych wariantów opartych na płci, płci i scenariuszu. Możesz jednak nauczyć się prostych powitań, a następnie rozwinąć je na różne sposoby, aby okazać większy szacunek w sytuacjach formalnych.
Jak się przywitać w Wietnamie
Najbardziej podstawowym domyślnym powitaniem w języku wietnamskim jest xin chao , które wymawia się jako „zeen chow” . W większości przypadków możesz uciec od używania tylko xin chao jako powitania. W bardzo nieformalnych sytuacjach, np. Witając bliskich przyjaciół, możesz po prostu powiedz chao [ich imię] Tak, to brzmi bardzo podobnie do włoskiego ciao!
Odbierając telefon, wielu Wietnamczyków po prostu mówi a-lo (wymawiane „ah-lo”).
Wskazówka: jeśli znasz czyjeś imię, zawsze używaj imienia, zwracając się do niego – nawet w przypadku formalnych ustawień. W przeciwieństwie do Zachodu, gdzie nazywamy ludzi „Mr. / Pani Panna.” aby okazać dodatkowy szacunek, w Wietnamie zawsze używa się imienia. Jeśli nie znasz czyjegoś imienia, po prostu użyj xin chao na cześć
Okazywanie dodatkowego szacunku z honorem
W języku wietnamskim anh oznacza starszego brata, a chi oznacza starszą siostrę. Możesz rozszerzyć swoje pozdrowienie xin dla osób starszych od ciebie, dodając anh , wymawiane „ahn” dla mężczyzn lub chi , wymawiane „chee” dla kobiet. Dodanie czyjegoś imienia na końcu jest opcjonalne.
Wietnamski system zwrotów grzecznościowych jest dość złożony i istnieje wiele zastrzeżeń w zależności od sytuacji, statusu społecznego, relacji i wieku. Wietnamczycy często nazywają kogoś „bratem” lub „dziadkiem”, nawet jeśli związek nie jest ojcowski.
W języku wietnamskim anh oznacza starszego brata, a chi oznacza starszą siostrę. Możesz rozszerzyć swoje pozdrowienie xin dla osób starszych od ciebie, dodając anh , wymawiane „ahn” dla mężczyzn lub chi , wymawiane „chee” dla kobiet. Dodanie czyjegoś imienia na końcu jest opcjonalne.
Oto dwa najprostsze przykłady:
- Dla mężczyzn starszych od ciebie: chao anh [imię].
- Dla kobiet starszych od Ciebie: chao chi [imię].
Osoby młodsze lub o niższym statusie otrzymują je pod koniec powitania. Dla osób dużo starszych ong (dziadek) jest używany dla mężczyzn, a ba (babcia) jest używany dla kobiet.
Pozdrowienia według pory dnia
W przeciwieństwie do Malezji i Indonezji, gdzie pozdrowienia zawsze zależą od pory dnia, osoby mówiące po wietnamsku zazwyczaj trzymają się prostszych sposobów przywitania. Ale jeśli chcesz się trochę pochwalić, możesz nauczyć się mówić „dzień dobry” i „dzień dobry” po wietnamsku.
- Dzień dobry: śpiewał chao buoi („piosenka chow boy”).
- Dzień dobry: chao buoi chieu („chow boy cheeoh”).
- Dobry wieczór: chao buoi toi („chow boy toi”).
Pożegnanie po wietnamsku
Aby pożegnać się po wietnamsku, użyj jako ogólnego pożegnania tam biet („tam bee-et”). Możesz dodać nhe na końcu, aby było to „na razie pożegnanie” – innymi słowy, „do zobaczenia później”. Xin chao – to samo wyrażenie, które jest używane na cześć – może być również użyte na określenie „do widzenia” w języku wietnamskim. Zwykle dodajesz imię lub tytuł szacunku osoby po tam biet lub xin chao .
Młodsi ludzie mogą pożegnać się huy jako slangowe pożegnanie, ale powinieneś trzymać się tam biet w formalnych okolicznościach .
Kłanianie się w Wietnamie
W Wietnamie rzadko będziesz musiał się kłaniać; możesz jednak kłaniać się, witając starszych. W przeciwieństwie do złożonego protokołu pokłonów w Japonii, wystarczy prosty ukłon, aby wyrazić uznanie dla ich doświadczenia i okazać dodatkowy szacunek.